Company Logo

Grupy

Aktualności

Informacje


Dzisiaj jest: Sobota
17 Listopada 2018
Imieniny obchodzą
Dionizy, Floryn, Grzegorz, Hugo, Hugon,
Salomea, Salome, Sulibor, Zbysław

Do końca roku zostało 45 dni.
Zodiak: Skorpion

Adaptacja dzieci 3-letnich

pens„Wyprawka malucha” czyli wyposażenie 3-latka

  • Wygodne, dobrze dopasowane obuwie ze sztywną podeszwą (tak, aby maluszek mógł je sam założyć).
  • Wygodne, luźne ubranie, które nie będzie krępowało ruchów przy zabawie i nie będzie utrudniało dziecku korzystania z toalety  (spodnie z paskiem, szelki, koszule zapinane na guziki).
  • Ubranie na zmianę, które należy zostawić w szatni, w tekstylnym, podpisanym worku na wieszaku ze znaczkiem.
  • Mokre chusteczki do higieny miejsc intymnych.
  • Przytulanka lub inny ważny dla dziecka ulubiony przedmiot - bezpieczny
    i przyjazny dla innych dzieci (nie przynosimy do przedszkola ciężkich, metalowych zabawek, pistoletów, mieczy, zabawek, które mogą powodować strach u innych dzieci – węże pająki).

Przedszkole nie ponosi odpowiedzialności w przypadku gdy zostanie zagubiona, zniszczona lub uszkodzona zabawka przyniesiona przez dziecko z domu, dlatego zalecamy nieprzynoszenie kosztownych zabawek.

W przedszkolu nie zostawiamy dla dzieci napojów, słodyczy, gum, leków, witamin ani żadnych innych produktów spożywczych.

Aby zapewnić bezpieczeństwo naszym podopiecznym przy odbiorze dziecka  z  przedszkola będziemy żądać okazania dowodu osobistego. Dzieci odbierają rodzice lub inne dorosłe osoby upoważnione przez rodziców/prawnych opiekunów.

Jak zapewnić dziecku pomyślny start  w przedszkolu ?

Adaptacja

Proces polegający na przystosowaniu się jednostki lub grupy do funkcjonowania w zmienionym środowisku społecznym, przystosowaniu się do nowych warunków.

Adaptacja dziecka w przedszkolu może być okresem trudnym i długim zarówno dla dziecka jak i jego rodziców. Aby proces ten przebiegał sprawnie i zgodnie z potrzebami i możliwościami psychofizycznymi dziecka, musi zaistnieć ścisła współpraca między rodzicami a pracownikami przedszkola. Placówka wspólnie z rodzicami odpowiedzialna jest za bez stresowe wprowadzenie dziecka do przedszkola i uczynienie go radosnym przedszkolakiem.

Czy dziecko dojrzało do pójścia do przedszkola?

  • Zazwyczaj dzieci osiągają dojrzałość między 3 a 4 rokiem życia.
  • Zależy to od ich indywidualnego tempa rozwoju oraz doświadczeń.
  • Zdarza się, że najbliższe osoby (mama, babcia) swoim zachowaniem utrudniają dziecku osiągnięcie dojrzałości.

 

Dziecko dojrzało do pójścia do przedszkola gdy

  • Dobrze znosi nieobecność rodziców.
  • Z własnej inicjatywy  oddala  się od mamy, „nie trzyma się kurczowo jej spódnicy”.
  • Potrafi wykonać proste czynności samoobsługowe.

Reakcje dzieci na nowe sytuacje:

  • Płacz - w ten sposób emocje znajdują ujście.
  • Wycofanie - emocje nie znajdują ujścia, dziecko staje się apatyczne, smutne.
  • Pozorna akceptacja.
  • Zaburzenia funkcjonowania np.: zaburzenia snu, moczenie nocne, jąkanie.
  • Agresja wobec innych dzieci lub dorosłych.

Co może pomóc dziecku?

  • Rozmowa z dzieckiem
  • „Kawałek domu"
  • „Uatrakcyjnienie przedszkola"
  • Akceptacja  płaczu  dziecka
  • Udział w spotkaniach adaptacyjnych
  • Zostawianie dziecka u zaufanych osób
  • Nauczanie dziecka samoobsługi
  • Zabawy w przedszkole

Sposoby przygotowania dziecka do przedszkola

  • Czytanie prostych opowiadań o przedszkolu.
  • Rozmowy o przedszkolu z dzieckiem, które lubi chodzić do przedszkola.
  • Opowiadanie dzieciom jak to było gdy rodzice chodzili do przedszkola.
  • Uświadomienie dziecku zalet przedszkola – nowi koledzy i koleżanki, dużo zabawek, Pani Nauczycielka, która zna ciekawe zabawy, piosenki i wierszyki.
  • Wyjaśnienie dziecku dlaczego powinno chodzić do przedszkola (mama i tata muszą pracować…).
  • Wspólne kupowanie  odzieży  i obuwia do przedszkola.
  • Ćwiczenie z dzieckiem samoobsługi.

Wymagania jakie stawia przedszkole w zakresie samoobsługi:

  • umiejętność komunikowania potrzeb fizjologicznych,
  • umiejętność podciągnięcia majteczek,
  • umiejętność korzystania z papieru toaletowego,
  • umiejętność mycia rąk i wycierania,
  • umiejętność samodzielnego jedzenia (posługiwania się łyżką i widelcem), a także gryzienia,
  • umiejętność samodzielnego ubierania się i rozbierania – przynajmniej podejmowania takich prób.

 

Adaptacja dzieci 3-letnich do warunków przedszkolnych

Drogi Rodzicu,

Twojego malucha czekają poważne zmiany w życiu. Dotychczas mama była zawsze gdzieś blisko, teraz nagle go opuszcza. Maluch musi opuścić rano dom i udać się w obce mu miejsce, w którym jest inne światło, inne zapachy, inne głosy, inne zwyczaje.

To, co nowe i trudne, wcale nie musi być niedobre. Należy dziecko przygotować do takich sytuacji, aby potrafiło sobie z nimi poradzić.

  • Uprzedź malucha: „Już za tydzień (za dwa dni, za dzień itp.) idziemy poznać Twoje przedszkole. Mam nadzieję, że będzie miło.” Przypominaj mu o tym.
  • Opowiedz mu o przedszkolu; co tam się robi, czego się uczy. Nawet dorosły denerwuje się, wchodząc w nowe środowisko, zmieniając pracę, miejsce zamieszkania, poznając nowych ludzi.
  • Przygotuj dziecko do rozstania z mamą, tatą zostawiając je na dłużej u babci lub cioci.
  • Weź udział w programie adaptacyjnym, który ma na celu zapoznanie dziecka z nowym miejscem, poznaniem placu zabaw, sali,  nas  i innych dzieci, które będą uczęszczać do przedszkola. Pozwól, aby Twój maluch oswoił się z tym, co nieznane u boku najbliższej osoby.
  • Już w domu ucz samodzielności – samodzielnego jedzenia, mycia rąk, korzystania z toalety, ubierania się i rozbierania. Im dziecko jest bardziej samodzielne, tym łatwiej mu dostosować się do nowych warunków.
  • Ubranie dziecka powinno być wygodne i nie może sprawiać kłopotów. Unikaj spodni na szelkach lub z trudnymi do odpięcia guzikami. Rękawy swetra lub bluzki muszą być łatwe do podciągania. Buty i kapcie najlepsze są bez wiązania lub zapinane na rzepy (chyba, że są to buty ortopedyczne, zazwyczaj wiązane).
  • Czas pobytu małych dzieci w przedszkolu nie powinien być długi. Jeżeli to możliwe, w pierwszych dniach odbieraj dziecko po obiedzie. Do tak dużej zmiany warto przyzwyczajać powoli. Małe dziecko szybko się męczy, zwłaszcza kiedy ma dużo wrażeń.
  • Uwaga! Nie spóźniaj się z odbieraniem – jeżeli obiecałeś, że przyjdziesz wcześniej, dotrzymaj słowa.
  • Pożegnanie powinno odbywać się bez pośpiechu, ale jednocześnie bez zbędnego przedłużania samego momentu rozstania. Nie odprowadzaj dziecka w ostatniej chwili, kiedy zostało Ci tylko piętnaście minut na dojazd do pracy. Maluch powinien mieć trochę czasu na pożegnanie z Tobą. Jeśli nie możesz wejść z nim do sali, posiedźcie razem kilka minut w szatni, a potem oddaj go pod opiekę nauczycielki, pożegnaj się i wyjdź.
  • Jeśli dziecku trudno się z Tobą rozstać, poproś o pomoc nauczycielkę. Czasem nieuchronne jest przytrzymanie dziecka, które płacze i wyrywa się. Zapewne serce będzie ci się krajało, ale możesz być pewna, że gdy wychowawczyni przytuli dziecko i zapewni je, że mama przyjdzie do przedszkola – łzy szybko obeschną.
  • Dziecku będzie raźniej, jeśli weźmie z domu ukochaną przytulankę. Czasami wystarczy, że dziecko będzie miało przy sobie coś, co pachnie mamą, tatą i domem, to stwarza poczucie bezpieczeństwa.
  • Dziecko ma prawo płakać. W ten sposób wyraża swój smutek, wyładowuje napięcie, jakie w nim narosło. Jeżeli płacze w domu, w przedszkolu, po prostu przytul je, powiedz, że je bardzo kochasz, że też będziesz za nim tęskniła, (tęsknił), że przyjdziesz po nie zaraz po pracy.
  • Jedną z najważniejszych rzeczy, które powinnaś robić nie tylko wtedy, gdy dziecko idzie do przedszkola, ale wtedy w sposób szczególny, to jak najczęstsze zapewnianie go o Twojej miłości. Jedną z podstawowych potrzeb człowieka jest potrzeba bezpieczeństwa, a zaraz za nią przynależności i miłości. Te potrzeby mogą być w niedostatecznym stopniu zaspokajane, zwłaszcza gdy dziecko większość dnia przebywa w przedszkolu. Słowa „kocham”, „będę tęskniła”, „będę tęsknił” powinny być obecne w codziennym życiu. Bardzo ważne są pieszczoty, pocałunki, szczęście i podziw malujący się na twarzy rodzica, gdy patrzy na dziecko. Ono powinno czuć, widzieć i słyszeć, że jest kochane.
  • Polecamy książkę Field J.: Moje dziecko idzie do przedszkola. Poradnik dla rodziców. Kielce, Jedność, 2001.



Powered by Joomla!®. Developed by: Joomla master template  Valid XHTML and CSS.